Mount Cameroon (12 april)

Het is alweer een tijdje geleden dat ik voor het laatst gepost heb, dit kwam omdat ik even ruzie had met wat computervirussen. Hier in Afrika loopt ook je computer een groot risico! Na de vraag van Leida hier mijn adres:

Head Office LINK-UP
Opposite GCE Board Entrance Buea
South West Province Cameroon.
BP: 310 Buea SWP Cameroon

Het lijkt niet echt op een normaal adres, maar dat komt omdat die hier niet bestaan. Als je iets hier naartoe stuurt dan is de kans groot dat de potbode het weet te vinden. Voor de mensen die zin hebben hun telefoonrekening te verdubbelen: mijn mobiele telefoonnummer hier is +237-4762185.

Het afgelopen weekend was het paasweekend, dus een uitgelezen kans om weer eens een leuk reisje te ondernemen, dit keer de berg op. De plaats waar ik zit, Buea, ligt aan deze oude vulkaan op 1000 meter hoogte. Aangezien de berg 4000 meter hoog is, viel er dus nog drie kilometer berg te bedwingen. We gingen met een groep van vijf blanken, want de Cameroonian die als gids zou meegaan dacht dat het ging regenen en wilde op het laatste moment alles een week uitstellen. We vertrokken om 6 uur ’s ochtends en werden door een taxi afgezet aan het begin van het bergpad. Vanaf daar kwamen we al snel in het regenwoud. Het regenwoud is echt prachtig, het staat helemaal vol met bomen en planten en afgezien van het pad was het een grote ondoordringbare groene massa. Er zaten ook apen, olifanten, slangen en andere beesten maar die zijn blijkbaar heel goed in verstoppen want de enige dieren die we tegenkwamen waren mieren.

Na een flinke wandeling kwamen we plotseling bij de boomgrens aan. Hier wordt het een stuk steiler en vanuit het regenwoud sta je opeens in een open vlakte met een prachtig uitzicht tot aan de kust. Na een klim van vier uur kwamen we bij hut 2 aan op 2.800 meter. Hier zouden we de nacht doorbrengen onder een prachtige sterrenhemel. Als je op de rand van de richel daar ging zitten, kon je beneden de steden Buea, Limbe en Douala zien.

De volgende dag begonnen we voorspoedig aan de klim naar de top. Vanaf hut 2 was het veel makkelijker lopen naar de top omdat het minder steil was. Op 3700 meter werden we echter overvallen door een storm, en konden we niet verder. We moesten terug door de stromende regen en toen kwam ik er ook nog eens achter dat ik mijn poncho aan iemand had uitgeleend die nog in hut 2 zat…

Terug in hut 2 hebben we snel onze kleren uitgedaan, een slaapzak gepakt en zijn een uurtje gaan opdrogen. Na wat eten was het gelukkig droog, en gingen we verder naar beneden. Daar viel de afdaling wat tegen, voornamelijk omdat ik last kreeg van mijn grote teen die door mijn kisten werd ingedrukt elke keer als ik een stap zette. Een grotere ergernis was echter een Belgisch meisje wat mee was. Zij slaagde er in om nog langzamer te lopen dan ik ondanks het feit dat zij nergens last van had. Aangekomen bij hut 1 in het regenwoud bleek mijn teen nogal blauw en bloederig te zijn, wat de pijn aardig verklaarde. Na hut 1 gingen we verder en werd het donker in het regenwoud. Daar hebben we nog drie uur doorheen gelopen voordat we bij de weg naar Buea kwamen en eindelijk een taxi naar huis konden krijgen.