Korup National Park (Apen!!!)

Deze week was erg kort, want op donderdag vertrokken we richting Korup National Park. Dit regenwoud is het oudste reservaat ter wereld (sinds 1986) en het regenwoud hier is naar schatting 60 miljoen jaar oud. Het park ligt in de South West Province, waar Buea de hoofdstad van is. Toch was het nog een dag reizen om er te komen. Donderdagochtend gingen we met de bus naar Kumba, een flinke stad iets noordelijker. Nimda, mijn huisgenoot vertelde me dat de weg naar Kumba een ‘bumpy ride’ zou zijn, en niets was minder waar. In Kumba kregen we na twee uur wachten een taxi naar Mundemba waar we met negen mensen in gingen, een nieuw record. Deze Toyota Corolla reed vervolgens met een noodgang over de modderweg naar Mundemba. Daar aangekomen zette de taxichauffeur ons zonder extra geld te vragen ons bij een hotel af, blijkbaar zijn er ook nog fatsoenlijke taxichauffeurs.

De volgende dag gingen we naar de tourist office en vandaar met de jeep naar het begin van het park. Het park begint bij een enorme hangbrug die er is gemaakt zodat je niet met een auto het park in kunt. Dit om bushmeat jagers het park uit te houden. Na de brug kwamen we aan in het park waar onze gids die ook chief was in een van de dorpjes begon met uit te leggen dat we voorzichtig moeten lopen vanwege de slangen. Na een stuk lopen kwamen we echter heel andere beesten tegen, namelijk driver ants. Dit zijn mieren die in een hele grote troep door het bos trekken en alles vernietigen op hun pad. Als je daar doorheen loopt, zitten er meteen honderd op je schoenen en daardoor moesten we rennend door de mieren heen. Daarna legde de gids uit dat je je broek in je schoenen moet stoppen om te voorkomen dat de mieren in je broek komen.

In het park hebben we de eerste dag 12 km gelopen, en tijdens deze tocht kwamen we apen tegen. In tegenstelling tot de meeste beesten in het bos die heel stil zijn, crashen de apen van boom naar boom en maken enorm veel herrie. Vanwaar wij stonden kon je ze heel goed zien en het was een troep van zeker 20 apen. Toen de apen weg waren gingen we verder door het bos, wat op zich al een gave ervaring is. In het bos is zoveel groen en sommige van de bomen zijn echt enorm. Midden in een regenwoud lopen is echt indrukwekkend. Daarnaast hadden we erg veel geluk dat het heel weinig regende.

De nacht brachten we door in een houten hut die geen ramen had maar muskietengaas. Dit bleek geen overbodige luxe want ik ben die avond ongeveer 50 keer gestoken door een bij, zwarte vliegen, muggen en ander op bloed belust gespuis. Naast het kampeerterrein lag een beekje waar het water zo schoon was dat we het gewoon konden drinken. Ik en Chris gebruikten deze beek voor een goed bad, wat hard nodig was na de tocht door het warme woud met 15 kilo bepakking.

De volgende dag gingen we een stukje verder lopen, 22 km. Onze gids liep al erg snel en omdat wij hem konden bijhouden vond hij het leuk om wat meer van het park te laten zijn. We zijn die dag door een groot moeras gelopen en door de dichtste begroeiing die ik ooit gezien heb. Op een bepaald ogenblik had je geen bos meer, alleen maar kleine bomen en lianen. Gelukkig had onze gids zijn kapmes bij zich en maakte hij voor ons het pad vrij. In dit gedeelte van het bos zagen we ook sporen van olifanten, helaas hebben we de olifanten zelf niet gezien. Na terugkomst uit het regenwoud zijn we naar het hotel gegaan en hebben genoten van een douche en een verdiend koud biertje.

Na een goede nacht slapen (ondanks Chris met wie ik het bed moest delen) kwam dezelfde taxichauffeur die ons naar Mundemba bracht ons ophalen om zes uur. Die dag regende het, en de modderweg werd iets minder begaanbaar. Toen we een truck tegenkwamen die vastzat in de modder gebeurde het onvermijdelijke en zaten wij ook vast. Dit betekent dat je moet wachten tot er een jeep langskomt om de auto uit de modder te trekken. Deze jeep kwam op een gegeven moment langs en na veel geklooi kwam de auto los en konden we verder. Na nog een paar uur over de weg van Kumba naar Buea en enorm veel politiecontroles kwamen we uiteindelijk weer thuis.